وقتی تنهایی مریض میشید سخته. وقتی صبح از خواب بیدار میشید، تمام تنتون درد میکنه و جون بلند شدن ندارین، وقتی گلوتون میسوزه و خدا خدا میکنید کسی یه پیاله سوپ براتون بیاریه، یه لیوان عسل آبلیمو بده دستتون یا حتی یه لیوان آب گرم هم کافیه اما هیچکدومشون امکان ندارن و باید بلند بشید و نه تنها فکری به حال بیماری و دردتون بکنید، بلکه باید تمام مسئولیت هاتون رو هم انجام بدین چون کس دیگه ای نیست و از قضا یه سری آدم دیگه به شما و انجام مسئولیت هاتون نیاز دارن.
و این چنین شرایطی یه حس تنهایی عجیب به آدما میده. تنهایی فیزیکی! حتی اگه واقعا تنها نباشید هم مهم نیست. در اون لحظه حس میکنید وسط یه جزیره افتادین و حتی اگه بمیرین کسی نمیفهمه.
حس ترحم برانگیز بودن. حس تنهایی وحشتناکی که هر لحظه شما رو بیشتر توی خودش میکشه.
اینطور مواقع باید به آدمایی که سلامتیتون براشون مهمه فکر کنید، به آدمایی که نگرانتونن و آدمایی که دلشون میخواد هرچه زودتر خوب بشید. به کسایی که شاید نتونن فزیکی کنارتون باشن ولی دل و فکرشون پیش شماست و انرژی بگیرید و بلند بشید و سعی کنید خوب بشید.
علم ثابت کرده که انگیزه از هر دارو و درمانی برای درمان بیماری بیستر ناثیر داره . پس از عشق وو مبحت آدمای مهم ندگیتون انرژی بگیرید و نذارید تنهایی بهتون غلبه کنه.
مثل من که فندقمو دارم با نگرانی هاش و تهدیدا و مراقبت های از راه دورش، باید ببینیم چچه کسایی رو داریم که نگرانمونن و با خوب شدنمون از نگرانی درشون میاریم. روح آدما از جسم و فیزیکشون خیلی قویتره.
تنهایی ,یه ,بشید ,حس ,هم ,رو ,آدمایی که ,حس تنهایی ,خوب بشید ,حتی اگه ,انرژی بگیرید
درباره این سایت